Манобеи исломӣ

Забон
  1. Саҳифаи асосӣ

  2. Китоб

  3. Тафсири сураи муборакаи Муҳаммад(с

Тафсири сураи муборакаи Муҳаммад(с

Тафсири сураи муборакаи  Муҳаммад(с

JildiTafsiri surai Muhammad_c01_

  • устод Муҳсин Қироатӣ
download
Rate this post
Шарҳу таъриф Тахассусӣ Дидгоҳ

 

Ба номи Худо

“Ва Қуръонро барои тазаккур (ва ёдоварӣ) осон кардем, оё касе ҳаст, ки  панд гирад ва мутазаккир шавад?”[1]

Қуръон китоби Худост ва барои он нозил шуда аст, ки мардумро огоҳ кунад, ба талошу кӯшиш ташвиқ намояд, инсонҳоро аз гумроҳӣ наҷот диҳад, одолатро барқарор намояд ва ҷомеаро ба сӯи рушду тараққӣ роҳнамоӣ кунад.

Ҳарчанд тиловати Қуръон бо садои зебо бисёр тавсия шуда аст, аммо фикру тааммул дар маонӣ ва мафоҳими Қуръон аст, ки метавонад инсонҳоро ба сӯи рушду тараққӣ роҳнамоӣ кунад.

Оре, Қуръон – ин китоби осмонӣ ва фарҳангсоз – имрӯз дар дастраси ҳамагон қарор дарад ва мо ба воситаи таълимоти Паёмбари бузурги Ислом(с) ва бузургони дин метавонем муҳимтарин дастурамалҳои зиндагии иҷтимоиро аз он ба даст оварем.



[1]. Сураи Қамар / 17.

  • устод Муҳсин Қироатӣ